Archive for 2012

 


Έλληνας φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής, που έδρασε και δημιούργησε στη Γαλλία. Από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα, συνένωσε στο έργο του την πολιτική, τη φιλοσοφία και την ψυχανάλυση. Αποκλήθηκε «φιλόσοφος της αυτονομίας», υπήρξε συγγραφέας του σημαντικού βιβλίου «Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας» και συνιδρυτής του περιοδικού «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα».




Εμείς, οι γήινοι εφήμεροι , θνητοί,
του φωτοδότη Ήλιου
την αιώνια , όταν κοιτάζουμε 
ατέρμονη πορεία 
γεμίζουμε από θείο φως !

Ως αστρονόμοι , θεέ μου , τι τιμή !
Σαν εξετάζουμε των αιωνίων άστρων 
και γαλαξιών τις αέναες , αστρόφωτες , 
σπειροειδείς πορείες ...
η Γη μας πια δεν μας χωρά ,
οδεύουμε σε αθέατες
ουράνιες πολιτείες .

Αδιάκοπα χαράζουμε 
τις αστρικές πορείες , 
ασύλληπτες στο μέσο νου 
τροχιές ... και γαλαξίες .

Αιώνιοι ταξιδευτές 
οι Αστροφυσικοί ....
τα πέρατα ατενίζουμε 
πάντα συμπαντικοί ....



Στο ίδρυμα Ευγενίδου - Πλανητάριο σήμερα 10/12/2012 έγινε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Καθηγητού της Αστροφυσικής Στράτου Θεοδοσίου. Η περιήγηση στα Άστρα οδήγησε την πέννα του καθηγητού στον κόσμο της ποιητικής έκφρασης και το αποτέλεσμα ήταν μια μύηση στον μακρόκοσμο που κυβερνά τον αισθητό μας μικρόκοσμο.

Τέχνη και Φυσική όπως μας είπε ο ίδιος  

Το βιβλίο κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Δίαυλος.



 


Λίγα λόγια για την μέθοδο



Η μέθοδος του Arc Transform πρωτοεισήχθη από τον Άγγλο αστρολόγο   James Williamsen . Είναι μια μέθοδος που εντάσσεται στις αρμoνικές , ωστόσο η διαδικασία προσέγγισης της , είναι αντιστρόφως ανάλογη σε σχέση με τις “παραδοσιακές” αρμονικές . Eνώ στον αρμονικό χάρτη υπολογίζουμε το ωροσκόπιο σε σχέση με κάποια αρμονική 4η 5η 6η 8η 16η κτλ  στο AT υπολογίζουμε σε ποια αρμονική ένας συνδυασμός δυο ή περισσότερων  πλανητών βρίσκεται σε σύνοδο .


Εισαγωγή

Μια βασική μέθοδος πρόβλεψης στην κοσμική αστρολογία είναι εκείνη που κατά την είσοδο του Ηλίου στην 0 μοίρα των παρορμητικών καταστρώνει το ωροσκόπιο της στιγμής και με αυτόν τον τρόπο χωρίζει το έτος σε τέσσερα τρίμηνα . Τα δυο ωροσκόπια που έχουμε καταστρώσει είναι , το πρώτο για τις 21 Δεκεμβρίου 2012  για την στιγμή δηλαδή που ο Ήλιος εισέρχεται στον Αιγόκερο και το δεύτερο για τις 20 Μαρτίου 2013 την στιγμή δηλαδή που εισέρχεται ο Ήλιος στον Κριό . Στα δυο αυτά ωροσκοπία υπάρχει ένας συνδυασμός γνωστός ως Yod , το αξιοσημείωτο είναι ότι ο συνδυασμός αυτός επαναλαμβάνεται δυο φορές μέσα σε έξι μήνες  την πρώτη φορά σχηματίζεται στις 21 Δεκεμβρίου 2012 και την δεύτερη φορά στις 20 Μαρτίου 2013 (!) συμπίπτει δηλαδή ακριβώς με τις δυο αυτές συμβολικές ημερομηνίες .  
 

To Κέπλερ είναι ένα αστρολογικό πρόγραμμα αρκετά εύχρηστο και με πολλές δυνατότητες . Μπορείτε να το κατεβάσετε σε torrent ΕΔΩ
The Gold Book by Raymond A. Merriman.

                Το Μεσαίωνα επικρατούσε η τάση να χρησιμοποιούνται σύμβολα …









 Ο συμβολισμός επέτρεπε να παρακαμφθεί η διαδικασία της σκέψης . Αντί να αναζητεί την σχέση μεταξύ δύο πραγμάτων ακολουθώντας τις κρυμμένες παρακαμπτηρίους των αιτιολογικών τους συσχετισμών , η σκέψη κάνει ένα πήδημα και ανακαλύπτει την αιτία και τα αποτελέσματα μέσω ενός συσχετισμού νοημάτων .


Η συμβολιστική σκέψη επιτρέπει την ύπαρξη απείρων σχέσεων μεταξύ των πραγμάτων . Κάθε πράγμα μπορεί να δηλώνει έναν αριθμό ξεχωριστών ιδεών μέσα από τα διάφορα ειδικά του γνωρίσματα και ένα γνώρισμα μπορεί να έχει αρκετά συμβολικά νοήματα .




Τα υψηλότερα νοήματα μπορεί να υποδηλώνονται από χιλιάδες σύμβολα . Τα πάντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αντιπροσωπεύουν και να δοξάσουν  το ύψιστο .


  Το Καρύδη υποδηλώνει τον Χριστό :


 η γλυκιά ψίχα είναι η θεϊκή Του Φύση ,

το πράσινο και πολτοειδές εξωτερικό του φλούδι είναι η Ανθρώπινη φύση του ,

το ξύλινο τσόφλι μεταξύ τους είναι ο Σταυρός .

 Και έτσι τα πάντα ανυψώνουν τη σκέψη προς το αιώνιο .

Κάθε πολύτιμη πέτρα εκτός από την φυσική της λαμπρότητα,  λάμπει και εξαιτίας της συμβολικής της αξίας . Ο συσχετισμός των ρόδων με την παρθενία είναι κάτι παραπάνω από ποιητική σύγκριση διότι αποκαλύπτει την κοινή τους ουσία . Καθώς μια ιδέα γεννιέται στο μυαλό , η λογική των  συμβολισμών δημιουργεί μια αρμονία ανάμεσα στις Ιδέες .

Γιοχαν Χουιζινγκα. 


Τα ξημερώματα της Τέταρτης 27 Ιουνίου η αναρχική επαναστατική οργάνωση <<Αποκλίνουσες Συμπεριφορές για την διάδοση του επαναστατικού τερορισμού - Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο >> επιτίθεται στα γραφεία της Microsoft Hellas στο Μαρούσι. Στην προκήρυξη που αναρτήθηκε στο indymedia αναφέρεται ότι << εισβάλαμε από την κεντρική είσοδο και πυροδοτήσαμε το παγιδευμένο βαν στο εσωτερικό του κτιρίου, φιλοδωρώντας το με 150 λίτρα βενζίνης>>.
Καθ' όλη τη διάρκεια της επιχείρησης εξασφαλίσαμε ότι κανένας δεν θα διατρέξει οποιοδήποτε κίνδυνο ενώ αντίθετα με τους ισχυρισμούς διαφόρων δημοσιευμάτων δεν χρησιμοποιήσαμε όπλα για την ακινητοποίηση του προσωπικού. Ήταν μια πράξη πολέμου, ενάντια στις ύπουλες σιωπές και στην γενικευμένη αιχμαλωσία που παράγει ο σύγχρονος κόσμος».
Ο αστρολογικός χάρτης εκείνης της ημέρας " μιλάει " από μόνος του μέσα από 3 συνδυασμούς που περιγράφουν τόσο την επίθεση όσο και το πνεύμα της οργάνωσης όπως προκύπτει από την προκήρυξη της .


Τριπλή δομή Μεσουρανήματος – Βορείου Δεσμού - Ουρανού
Άξονες & γενικές ιδιότητες : Ομάδες που διεκδικούν δυναμικά , με στόχο ή σκοπό την ανεξαρτησία
Κοινωνιολογική αντιστοιχία : Αυθεντικές προσωπικότητες . Πολιτικές ενώσεις που στηρίζουν τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις . Βιομηχανικές η τεχνολογικές μεταρρυθμίσεις .Άτομα ή ομάδες που έχουν κοινούς στόχους και ενδιαφέροντα .
Σκοποί και στόχοι όπως φαίνονται από το Μεσουράνημα στον υδροχόο : οργάνωση με υπερδιεθνιστικά προτάγματα , ελευθερία - κοινωνικός μετασχηματισμός.
Τριπλή δομή Δια-Ποσειδώνα-Βορείου Δεσμού
Άξονες & γενικές ιδιότητες : Ιδεαλισμός , μεγάλες οργανώσεις όπου η δομή τους δεν είναι ξεκάθαρη
Κοινωνιολογική αντιστοιχία : Ομάδες ανθρώπων με κοινό όραμα
Ερμηνεία : Ομάδες ιδεαλιστών που συνεργάζονται στα πλαίσια πολιτικών συγκρούσεων. Αντικοινωνική συμπεριφορά , περιμένοντας περισσότερα από όσα είναι εφικτά από την κοινωνία .Τοποθετώντας τις ελπίδες επάνω στους συντρόφους .
 Αυτό βέβαια που πρωταγωνιστεί στον Χάρτη είναι  το :
Ταυ τετράγωνο Ήλιου - Πλούτωνα - Ουρανού
“ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ”
Άξονες & γενικές ιδιότητες : Η επιθυμία για αναμόρφωση ή καταστροφή , αυθεντικότητα στην αυτοέκφραση  . Η πρόοδος του μετασχηματισμού μέσω της επανάστασης . Η κατάρρευση των παλαιών κατασκευών και η ανοικοδόμηση τους από καινούριες .
Κοινωνιολογική αντιστοιχία : Επαναστάτες και αντάρτες πόλεων .Φανατισμένοι αγωνιστές , ιδεολογικοί μάρτυρες . Αναμορφωτές , άτομα τα οποία λειτουργούν έξω από τα συνηθισμένα.
Ερμηνεία & πιθανή εκδήλωση γεγονότων : Η κατασκευή κάτι εντελώς καινούργιου . Η εκπλήρωση μεγάλων επιτευγμάτων με την εφαρμογή υπέρογκης προσπάθειας . Ανατρεπτικές δραστηριότητες "Βάζοντας την κάννη στον κρόταφο" . Ατυχήματα και καταστροφές . Ριζικοί μεταρρυθμιστές άτομα που εκτελούν με φανατισμό μεταρρυθμίσεις χωρίς να νοιάζονται για τον εαυτό τους .Κίνδυνος για σύλληψη και φυλάκιση . Πεθυμιά για ελευθερία και ανεξαρτησία. Υπερβολικό ξέσπασμα μέσο κάποιας καταστροφής
Η Σελήνη δεν θα μπορούσε να λείπει από ένα τέτοιο συμβάν πυροδοτώντας κυριολεκτικά τον παραπάνω εκρηκτικό πλανητικό συνδυασμό . 
(Σ.Κ.Ε 0285 : Ήλιος/ Πλούτωνας = Ουρανός βρίσκεται στους χάρτες πρωτοπορών που εισάγουν καινούργιες ιδέες , ανακαλύψεις ή αναμορφώνουν με μεγάλη προσπάθεια και βία )
Ολόκληρη η προκήρυξη ΕΔΩ



Paul K. Feyerabend




Οι αρχαίοι Έλληνες τεχνίτες, συμπεριλαμβανομένων των ναυτικών, αγροτών, αρχιτεκτόνων, εμπόρων, σιδηρουργών, ναυπηγών, γιατρών και χρονικογράφων, ήταν εξοικειωμένοι με μια μεγάλη ποικιλία υλικών, φυτών, ζώων, ανθρώπων, γεγονότων. Έσκαψαν σήραγγες, βρήκαν τρόπους να μεταφέρουν και να αποθηκεύσουν ευαίσθητα αγαθά, και μπορούσαν να ταυτοποιήσουν και να ανακουφίσουν σωματικούς και ψυχικούς πόνους. Διέσχισαν εθνικά σύνορα και αφομοίωσαν ξένες ιδέες και τεχνικές. Αρχαιολογικές ανακαλύψεις δείχνουν πόσα πολλά ήταν γνωστά, για παράδειγμα, σχετικά με τις ιδιότητες των μετάλλων, τις ενώσεις και τα κράματά τους, και με πόση επιδεξιότητα χρησιμοποιείτο αυτή η γνώση. Μια τεράστια ποσότητα πληροφορίας είχε κατασταλάξει στα έθιμα, τις μεθόδους παραγωγής και την κοινή λογική της εποχής.
                        
΄΄ Όταν Αγαπάς δεν σκέφτεσαι . 
Όταν σκέφτεσαι μοιάζει να μην Αγαπάς . 
Όταν Σκεφτείς αφού έχεις Αγαπήσει , καταλαβαίνεις γιατί αγαπούσες .
Όταν Αγαπάς αφού έχεις προηγουμένως σκεφθεί , αγαπάς καλύτερα . 
Να ποια είναι η πορεία της προόδου των Ψυχών ΄΄
Elipha Levi .





Από Επιστημονικής – Αστρονομικής πλευράς εσωτερικοί πλανήτες ονομάζονται οι πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος που η τροχιά τους βρίσκεται μεταξύ Ηλίου και Γης .
Οι Εσωτερικοί πλανήτες της Γης που έχουμε την χαρά να μας φιλοξενεί είναι ο Ερμής και η Αφροδίτη οι οποίοι μετά τη Σελήνη, που είναι φυσικός δορυφόρος της και τον Ήλιο ο οποίος είναι το κεντρικό αστέρι του Ηλιακού μας συστήματος, είναι τα πιο γρήγορα σε τροχιά ουράνια σώματα με τον Ερμή να ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή γύρο από τον Ήλιο σε 88 μέρες ενώ η Αφροδίτη σε 225 ημέρες περίπου . Επίσης οι δύο αυτοί πλανήτες είναι στενά συνδεδεμένοι με τον Ήλιο καθώς δεν απομακρύνονται ποτέ από κοντά του. Η μέγιστή απόσταση που μπορεί να έχει ο Ερμής από τον Ήλιο είναι 28ο μοίρες γι’ αυτό και η μόνη δυνατή όψη που μπορούν να σχηματίσουν ο Ήλιος με τον Ερμή είναι αυτή της Συνόδου ενώ η Αφροδίτη μπορεί να απομακρυνθεί λίγο παραπάνω όχι όμως πάνω από 47ο μοίρες ενώ εκτός από σύνοδο μπορεί να σχηματίσει με τον Ήλιο και όψη ημι-τετραγώνου ( 45ο μοιρών ).

 Ο Πλάτων έλεγε : Aεί ο θεός γεωμετρεί.



Ο Ερμής και η Αφροδίτη λόγο της τροχιάς τους ευθυγραμμίζονται με την Γη δημιουργώντας φαινόμενα ανάλογα με εκείνα της έκλειψης Ηλίου .
Αυτό ονομάζετε συνοδική φάση , συμβαίνει μόνο με τους Εσωτερικούς μας πλανήτες ( Ερμή – Αφροδίτη ) και στον μεν Ερμή ο συνοδικός του Κύκλος διαγράφει στον Ουρανό ένα εξάκτινο Αστέρι της δε Αφροδίτης ένα Πεντάκτινο Αστέρι .

Τα δύο αυτά Γεωμετρικά Σχήματα - το Εξάκτινο και το Πεντάκτινο Αστέρι - έχουν συνδεθεί  ανά τους αιώνες με όλες σχεδόν τις Εσωτερικές Διδασκαλίες .
Αγάπη ( Αφροδίτη ) και Νοημοσύνη ( Ερμής ) για να πραγματοποιηθεί το σχέδιο του Φωτός , της Ζωής …

ο Ήλιος κινείται και πιστοί συνοδοιπόροι και αρωγοί του είναι οι δύο αυτοί εσωτερικοί πλανήτες ενώ όλα αυτά φυσικά μέσα από μια Γεωκεντρική ματιά .


 Εσωτερικοί Πλανήτες Vs Εσωτερισμός .


Προσπαθώντας να ταξινομήσουμε τον Ερμή και την Αφροδίτη με βάση τα ζώδια που κυβερνάνε Εξωτερικά – Εσωτερικά και Ιεραρχικά έχουμε τα παρακάτω :

Ο Ερμής κυβερνά :
Εξωτερικά: Διδύμους , Παρθένο .
Εσωτερικά : Κριό ( Ο Κριός είναι το Ιερό ζώο του Θεού Ερμή )
Ιεραρχικά  : Σκορπιό


Η Αφροδίτη κυβερνά :
Εξωτερικά : Ταύρο και Ζυγό
Εσωτερικά : Διδύμους
Ιεραρχικά : Αιγόκερο ( Ο τράγος είναι το Ιερό ζώο της Θεάς Αφροδίτης )

Αυτό που βλέπουμε με μια πρώτη ματιά είναι πως οι δύο αυτοί εσωτερικοί πλανήτες  συνδέονται μεταξύ τους μέσω του ζωδίου των Διδύμων και όπως μας λέει η Αλίκη Μπέιλη το ζώδιο αυτό βρίσκεται πίσω απ’ όλα τα ζώδια και αποτελεί την βάση όλου του ζωδιακού καθώς αυτός βασίζεται στην αρχή της δυαδικότητας , όπως και όλη η Φύση άλλωστε.
Αρσενικό – Θηλυκό, Θετικό – Αρνητικό , Ενεργητικό – Παθητικό , Καλό – Κακό , ΥΙΝ-ΥΑΝG και άλλα πολλά τα οποία υπάρχουν παντού γύρο και εντός μας , ανταγωνίζονται ή συναγωνίζονται , παλεύουν μεταξύ τους ή αλληλοσυμπληρώνονται για να μη μιλήσουμε με πιο χειροπιαστά πράγματα όπως για τους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές ας πούμε … οι οποίοι αστρολογικά είναι υπο την δικαιοδοσία του Ερμή και λειτουργούν με βάση το δυαδικό σύστημα , ωστόσο και αυτούς κάποιος πρέπει να τους θέσει σε λειτουργία για να μπορέσουν να αποδώσουν και πάντα με βάση αυτό που θέλει εκείνος που τα βάζει σε κίνηση  για να φέρουν το ανάλογο και επιθυμητό αποτέλεσμα .
Ο Ερμής ο οποίος κυβερνά την Αέρινη Τριπλότητα τον κόσμο δηλαδή των Ιδεών συλλαμβάνει το Θείο σχέδιο για να το θέσει όμως σε πρακτική εφαρμογή χρειάζεται την βοήθεια της Αφροδίτης η οποία κυβερνά την Γήινη Τριπλότητα , τον κόσμο δηλαδή της Ύλης .
Η Αφροδίτη όμως έχει και έναν άλλον πολύ πιο σημαντικό ρόλο να παίξει ως εσωτερικός κυβερνήτης αυτού του ζωδίου και αυτός δεν είναι άλλος από την Αγάπη . Ο θηλυκός αυτός πλανήτης είναι η ψυχή και η καρδιά μας .  Μέσω της Αγάπης η σύγκρουση των αντιθέτων παύει να υφίσταται και μόνο για την Αγάπη η Λογική μας αποκτά νόημα .Όταν αγαπάμε ( Αφροδίτη ) μπορούμε και δημιουργούμε βάζοντας όλες τις νοητικές μας διαδικασίες σε κίνηση ( Ερμής ) και επειδή η Αγάπη δεν έχει όρια αφού η έξαρση της Αφροδίτης είναι στους Ιχθύες που είναι το τελευταίο ζώδιο του ζωδιακού κύκλου το οποίο κουβαλάει στην πλάτη του όλα τα άλλα ζώδια και φυσικά εδώ δεν μιλάμε απαραίτητα για τον ερώτα που είναι μόνο μια από τις εκφράσεις της Αγάπης διότι η αγάπη εκφράζεται υποκειμενικά για τον καθένα  , αγαπάμε π.χ το έτερο μας ήμισυ, την δουλειά μας , την οικογένεια μας …  και αυτό έχει να κάνει με το σύστημα των αξιών μας που αστρολογικά είναι ο 2ος οίκος – Ταύρος άρα υπό την δικαιοδοσία της Αφροδίτης ως φυσικός κυβερνήτης .  Από την άλλη ο Ερμής κυβερνάει αλλά έχει και έξαρση στο ζώδιο της Παρθένου και όπως γνωρίζουμε Παρθένος και Ιχθύες είναι δύο διαμετρικά αντίθετα ζώδια .

Έτσι λοιπόν η χωριστικότητα πρέπει να μετατραπεί σε ενότητα και Αρμονία ενώ τα Δύο πρέπει να γίνουν Ένα και αυτό θα επιτευχθεί δια της ενέργειας του Ερμή , μέσα δηλαδή από την Νοημοσύνη και την Διάνοια και της Αφροδίτης εννοείται , μέσα δηλαδή από την αγάπη η οποία θα έχει ένα πραγματικό – χειροπιαστό αντίκρισμα. 




Η Ύλη είναι μόνο αυτό που οι Σοφοί θέλουν να είναι , έτσι εξηγείτε και το μυστήριο της μετουσίωσης .





Ουσιαστικά η δουλειά και το έργο μας είναι να γνωρίσουμε ( Ερμής ) και να αγαπήσουμε ( Αφροδίτη ) και αγαπώντας κάτι να τολμούμε να το γνωρίσουμε έτσι ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε και να πάρουμε τα μέγιστα φέρνοντας σε ισορροπία το Λογικό μας κομμάτι ( Ερμής ) με το συναισθηματικό ( Αφροδίτη ) και τα Θέλω μας με τα Μπορώ μας .


Ιστολόγιο αστρολογικής έρευνας. Άρθρα / απόψεις / αναλύσεις και κείμενα που αφορούν την αστρολογία τη κοσμολογία και όχι μόνο .
                                                 Αφροδιτιανό φαινόμενο 



             Όπως είχα γράψει στο άρθρο '' Αφροδίτη - Το πιο λαμπρό Αστέρι ''  μια τέτοια διέλευση της Αφροδίτης πραγματοποιείται όταν μπορούμε να την δούμε να περνάει απευθείας μπροστά από τον Ήλιο, και είναι κάτι παρόμοιο με το φαινόμενο που συμβαίνει κατά την Ηλιακή έκλειψη που η Σελήνη μπαίνει μπροστά από τον Ήλιο και τον κρύβει, η Αφροδίτη σε αυτήν την φάση φαίνεται σαν μια κουκίδα που διασχίζει τον Ήλιο.

 Ένα τέτοιο φαινόμενο μπορεί να γίνει μόνο με τους εσωτερικούς πλανήτες που είναι η Αφροδίτη και ο Ερμής. Αν δεν έχετε ακόμη καταλάβει αναφερόμαστε στον συνοδικό κύκλο της Αφροδίτης ο οποίος συμβαίνει κάθε 121.5 έτη, σε ζευγάρια δυο διαβάσεων με διαφορά (+-) οκτώ χρόνων η μια από την άλλη

Φέτος στις 5 και στις 6 Ιουνίου ( Αφροδίτη ανάδρομη στο ζώδιο των Διδύμων ) θα έχουμε την μοναδική ευκαιρία να απολαύσουμε αυτό το φαινόμενο - θέαμα αφού θα είναι και η τελευταία που θα προλάβουμε να δούμε καθώς η επόμενη διέλευση θα γίνει τον Δεκέμβριο του 2117  και 2125  ( Αφροδίτη ανάδρομη στο ζώδιο του Τοξότη ) . 

To φαινόμενο θα είναι ορατό και απο την Ελλάδα στις 6 Ιουνίου .




Για το που και πότε θα σας βοηθήσει ο παρακάτω σύνδεσμος :



Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Ας το χαρούμε λοιπόν .... !!!!



                                


                                 http://thesis.ekt.gr/thesisBookReader/id/12625#page/1/mode/2up 















 Ομιλία σε μαθητές του νομού Αχαΐας στο πλαίσιο του 13ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, Πάτρα, Μάρτιος 2010. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Φυσικός Κόσμος", της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών, τεύχος 37. 

 Κατ’ αρχάς να σας πω ότι έγινα φυσικός επειδή από μικρό παιδί είχα απορίες ή καλύτερα, απορία. Απορία για το τι είναι αυτό που βλέπω, ακούω, πιάνω. Οι απορίες μου ήταν στο επίπεδο αυτό, δηλαδή τι είναι η ύλη, το φως, τα πράγματα, και με βασανίζουν ακόμη μέχρι σήμερα και απορώ και με πολλούς συναδέλφους μου, οι οποίοι επειδή έχουν αποκτήσει μεγάλη γνώση της φυσικής, πολύ περισσότερη ίσως απ’ όση εγώ κατέχω, δε νοιώθουν πλέον να ’χουν απορίες. Είναι ήσυχοι. Εγώ θεωρώ ότι ο άνθρωπος που δεν έχει απορίες, δεν αισθάνεται μέσα του διαρκή απορία για τον κόσμο και πιστεύει ότι όλα του τα ερωτήματα θα τα λύσει σιγά – σιγά η επιστήμη, ότι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο φαινόμενο.

 Πριν όμως σας μιλήσω για τον άνθρωπο σε σχέση με την Φυσική Επιστήμη και την Φυσική Θεωρία, θα σας δώσω όσο γίνεται πιο απλά μια συνοπτική εικόνα από την Φυσική Επιστήμη.

 Σήμερα ζούμε όπως λέγεται την τρίτη επανάσταση της Φυσικής. Η πρώτη ήταν με την Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας καταρχάς και μετά η Γενική Θεωρία. Αρχικά οι Φυσικοί από τον Νεύτωνα μέχρι τον Αϊνστάιν πίστευαν ότι ο κόσμος είναι κάτι το απλό. Ότι όλα τα φαινόμενα εξηγούνται από την κίνηση των ατόμων στον κενό χώρο και τις δυνάμεις που ασκούν τα άτομα το ένα στο άλλο. Ο κενός χώρος ή ο απόλυτος χώρος όπως και ο απόλυτος χρόνος υπήρχαν πάντα ανεξάρτητα από την ύλη και τις δυνάμεις. Αυτό το λέμε μηχανιστικό κοσμοείδωλο και το χαρακτηρίζουμε αναγωγικό, όλα δηλαδή τα φαινόμενα ανάγονται σε απλές κινήσεις μέσα στον κενό χώρο, και ντετερμινιστικό, δηλαδή το μέλλον περιγράφεται πλήρως κα προγνωρίζεται από το παρελθόν χωρίς να φέρνει τίποτα νέο μέσα στον κόσμο, αφού όλα είναι άτομα και κενός χώρος.

 Ακόμη, οι φυσικοί νόμοι επιτρέπουν και την αντιστροφή του χρόνου και την κίνηση πίσω, από το μέλλον στο παρελθόν, κάτι τόσο αφύσικο για την καθημερινή μας εμπειρία όπου τίποτα δεν γυρνά πίσω και όλα περνούν ανεπιστρεπτί. Τέλος, μέσα σε αυτήν την εικόνα της κλασικής φυσικής θεωρίας ο άνθρωπος δεν υπάρχει αντικειμενικά, αφού και αυτός και η σκέψη του και η συνείδησή του και ό,τι άλλο αισθάνεται δεν είναι τίποτε άλλο παρά κίνηση ρευμάτων στους νευρώνες και στον εγκέφαλο.

 Η Θεωρία της Σχετικότητας, λοιπόν, αλλάζει όλη αυτήν την εικόνα. Ενώνει τον χώρο με τον χρόνο σε κάτι ενιαίο, τον 4-διάστατο χωροχρόνο (Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας) και κατόπιν εισάγει το ενοποιημένο πεδίο που ενοποιεί τον χώρο, τον χρόνο, την ύλη και την ενέργεια (Γενική Θεωρία της Σχετικότητας). Η ύλη, είτε σαν σωματίδια είτε σαν πεδία (ενέργεια), είναι ιδιότητα του καμπύλου χωροχρόνου. Έτσι, ο κόσμος αποκτά μια ενότητα. Μάλιστα ο χωροχρόνος και η ύλη - ενέργεια αρχίζουν να υπάρχουν με το big-bang, την μεγάλη έκρηξη, πριν από 15 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια. Από τότε ο χώρος διαρκώς διαστέλλεται.

 Μετά τον Αϊνστάιν η δεύτερη επανάσταση γίνεται με την Κβαντική Θεωρία της Φυσικής που ξεκινά με τους Πλανκ, Αϊνστάιν, Μπορ και Ντε Μπρέιγ και ολοκληρώνεται με τους Χάιζενμπεργκ, Σρέντιγκερ, Ντιράκ και Μπορν.

 Για να γίνει έντονη η εικόνα της κβαντικής επανάστασης σκεφτείτε ως εξής. Ξέρω ότι κάποιος μαθητής είναι μέσα στο αμφιθέατρο. Πριν όμως ανοίξω το φως και παρατηρήσω πού ακριβώς είναι, εδώ είναι η επανάσταση, δεν μπορώ να πω ότι είναι κάπου συγκεκριμένα αλλά βρίσκεται σε μια νόθα κατάσταση ύπαρξης και μη ύπαρξης. Δηλαδή δυνάμει είναι σε όλο το αμφιθέατρο σαν ένα κύμα πιθανότητας. Όταν όμως ανοίξω το φως, τότε ο μαθητής περνά από την νόθα κατάσταση, του είναι και μη είναι, στην πραγματική κατάσταση, γίνεται πραγματικότητα και τον βρίσκω να κάθεται σε ένα θρανίο. Πριν τον παρατηρήσω δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάπου συγκεκριμένα αλλά ήταν δυνάμει παντού με κάποια τάση να εμφανιστεί κάπου. Με την παρατήρηση περνά από την δυνατότητα στην πραγματικότητα. Αν αυτό σας φαίνεται παράλογο και τρελό για τον μακρόκοσμο, όμως έτσι συμβαίνει στον μικρόκοσμο με τα ηλεκτρόνια μέσα στο άτομο ή τα κουάρκς μέσα στα πρωτόνια ή τα νετρόνια.

 Τα πράγματα του μικρόκοσμου δεν υπάρχουν αλλά γίνονται. Δηλαδή, σύμφωνα με την Κβαντική Θεωρία τα πράγματα στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν με αντικειμενικό τρόπο αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα. Και αυτό είναι μια από τις πολλές παραδοξότητες της Κβαντικής Θεωρίας. Σε συνάφεια με αυτό είναι και το φαινόμενο Αινστάιν – Ποντόλσκι - Ροσέν, σύμφωνα με το οποίο στην Κβαντική Θεωρία δύο σωματίδια όσο μακριά και αν βρεθούν διατηρούν μια εκπληκτική ενότητα μέσω ατοπικών (δηλαδή μη χωρικών – τοπικών) αλληλεπιδράσεων. Αυτό δείχνει την ενότητα του κόσμου, μολονότι αυτός αποτελείται από πολλά επιμέρους υλικά σωματίδια.

 Ακόμη περισσότερο, στην Κβαντική Θεωρία μαθαίνουμε ότι τα σωματίδια είναι νέφη πιθανότητας και διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Στο κοσμολογικό επίπεδο η Κβαντική Θεωρία δείχνει ότι ολόκληρο το σύμπαν προήλθε από το λεγόμενο κβαντικό κενό ή αλλιώς, το απόλυτο τίποτα. Τέλος, η Κβαντική Θεωρία έδειξε ότι η ύλη δεν είναι και τόσο υλική και ότι είναι δυνατόν η μάζα ενός μεγάλου αστεριού να μπορεί να συμπυκνωθεί σε μηδενικό σχεδόν όγκο. Καταλαβαίνετε τώρα πόσο μακριά μας πήγε η Κβαντική Θεωρία από τις απόψεις του Νεύτωνα που μαθαίνετε στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο.

 Η τρίτη επανάσταση της Φυσικής Θεωρίας γίνεται στις μέρες μας με την λεγόμενη Θεωρία του Χάους και της Πολυπλοκότητας. Η θεωρία αυτή ξεκίνησε με τις παράδοξες ανακαλύψεις περί αστάθειας των δυναμικών συστημάτων του Πουανκαρέ και συνεχίστηκε με τις ανακαλύψεις του Λόρεντζ (φαινόμενο πεταλούδας) καθώς και τις ανακαλύψεις των Φαϊενμπάουμ, Ρουέλε, Πριγκοζίν, Νίκολη και άλλων.

 Μερικές λέξεις κλειδιά στην νέα αυτή θεωρία είναι η αυτοργάνωση και η δημιουργία τάξης από το χάος, η δημιουργία πληροφορίας, οι παράξενοι ελκυστές, η δυναμική των συσχετίσεων, η μη γραμμικότητα, κ.ά. Στην Θεωρία της Πολυπλοκότητας που ακόμη διαμορφώνεται η Φυσική Θεωρία ευρίσκεται μπροστά σε συγκλονιστικές ανακαλύψεις με κορυφαία αυτή που μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον που δεν εξηγείται από τα μέρη του και ότι το σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς και όχι με τυχαίο τρόπο αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Ακόμη και οι φυσικοί νόμοι δημιουργούνται. Τίποτα δεν προϋπάρχει ως πραγματικότητα και όλα γίνονται από το μη ον και από το μηδέν.

 Στην Σχετικότητα, στην Κβαντική Θεωρία και στην Πολυπλοκότητα η Φυσική Θεωρία παίρνει αφηρημένο μαθηματικό χαρακτήρα. Οι φυσικές μορφές από το μικροσκοπικό μέχρι και το μακροσκοπικό επίπεδο περιγράφονται με προχωρημένες μαθηματικές θεωρίες και εξισώσεις, κάτι που το είχαν κατανοήσει οι αρχαίοι Έλληνες, ιδιαίτερα ο Πυθαγόρας, ο οποίος δίδασκε ότι όλα τα πράγματα αποτελούνται από αριθμούς και ότι η ουσία του κόσμου είναι ο αριθμός- και που δείχνει την κρυμμένη λογική υφή και λογικότητα του κοσμικού γίγνεσθαι. Ακόμη, στην Κβαντική Θεωρία και στην Πολυπλοκότητα κυριαρχεί η οντολογική πιθανοκρατία. Δηλαδή, ο κόσμος δημιουργείται διαρκώς ελεύθερα και όχι ντετερμινιστικά ή προκαθορισμένα. Ο κόσμος δεν είναι νεκρή μηχανή αλλά κρύβει μέσα του αυθορμησία και ζωντάνια. 

 Συμπυκνώνοντας τις τρείς επαναστάσεις, λέμε ότι η σύγχρονη Φυσική Θεωρία δείχνει ότι ζούμε σε έναν κόσμο διαρκώς δημιουργούμενο με μια εσωτερική και ανεξήγητη λογική. Τα όντα είναι μορφές μέσα σε μορφές, λόγοι μέσα σε λόγους, το σύμπαν είναι ένα ποίημα που διαρκώς «γράφεται» και οι λέξεις του είναι οι κοσμικές μορφές από το μικροσκοπικό μέχρι το μακροσκοπικό επίπεδο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο και συγχρόνως τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο. Το μέλλον δημιουργείται και είναι διαρκώς νέο ενώ εμπλουτίζει τον κόσμο με οντολογική καινοφάνεια, έτσι ώστε το μέλλον να μην ταυτίζεται με το παρελθόν και να μην μπορεί να αντιστραφεί ο χρόνος. Αυτό είναι και το βαθύτερο νόημα της Αρχής της Εντροπίας στην Θερμοδυναμική. Εντέλει, η κάθε χρονική στιγμή είναι κάτι το μοναδικό και ανεπανάληπτο, όπως και κάθε φυσική ύπαρξη, με κορύφωση τον άνθρωπο. Κοντολογίς, ζούμε σε ένα διαρκώς συντελούμενο θαύμα που η Φυσική απλώς περιγράφει αλλά αδυνατεί να εξηγήσει. Η επιστημονική γνώση καταντά ένα είδος θαυμαστής προφητείας. Ο Αϊνστάιν θα πει ότι το ακατανόητο του κόσμου είναι το κατανοητό του, προειδοποιώντας μας έτσι να μην φυλακιζόμαστε στην ανόητη φαντασία ότι η επιστήμη είναι η αρχή και το τέλος της γνώσης.

 Ο Αϊνστάιν, ο οποίος θεωρείται ο καλύτερος ίσως – και είναι μάλλον- φυσικός όλων των αιώνων. Κατ’ αρχάς όταν έφυγε από την Ευρώπη διωγμένος από το ναζιστικό σύστημα και πήγε στην Αμερική πήρε μαζί του μόνο δύο βιβλία, ενός Έλληνα και ενός Ρώσου: Ο ένας ήταν ο Ησίοδος και ο άλλος ήταν ο Ντοστογιέφσκι. Δεν πήρε τίποτε άλλο! Διότι ο Αϊνστάιν αισθανόταν τη Φυσική Θεωρία ως μέρος ενός μεγαλύτερου πράγματος. Ο ίδιος έλεγε ακόμη κάτι πολύ χαρακτηριστικό, ότι “μέχρι που γέρασα νοιώθω πάντοτε το ίδιο αίσθημα μυστηρίου, απορίας και θαυμασμού που ένιωθα μικρό παιδί, γιατί δηλαδή η μαγνητική βελόνα όταν τη μετακινήσετε από την ισορροπία της, αφού κάνει μερικές ταλαντώσεις, θα πάει και θα διαλέξει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση – πάντα την ίδια – και θα σταματήσει και θα ισορροπήσει εκεί!”. Πόσοι από εμάς, μαθητές ή καθηγητές, βλέπουμε με απορία αυτό το τόσο απλό και σύνηθες φυσικό φαινόμενο; Δεν συγκλονιζόμαστε από ένα τέτοιο φαινόμενο, διότι δεν νοιώθουμε το βάθος της Φυσικής Θεωρίας. Απλώς παπαγαλίζουμε έτοιμες και νεκρές γνώσεις.

 Προσέξτε! Αυτό το απλό πράγμα ήταν για τον Αϊνστάιν μια απορία που την είχε ως ότου γέρασε. Ακόμη, ο Αϊνστάιν έλεγε και κάτι άλλο, ότι “όποιος άνθρωπος δεν νοιώθει το μυστήριο μέσα στη φυσική πραγματικότητα, μέσα στον κόσμο, δεν αξίζει να ζει! Είναι σαν σβησμένο κερί!” Όπως ένα σβησμένο κερί δεν ωφελεί τίποτα. Ωφελεί όταν το ανάψουμε και τότε φωτίζει γύρω μας και κάνουμε δουλειές, έτσι και ο άνθρωπος όταν το πνεύμα του δεν αντιλαμβάνεται το μυστήριο γύρω του και μέσα του, αν θέλετε, είναι σβηστό κερί, είναι νεκρός ως προς το πνεύμα. Μάλιστα έλεγε ότι “το ανθρώπινο λογικό μπορεί να διεισδύσει μέσα στο μυστήριο των πραγμάτων σ’ ένα πολύ μικρό βάθος. Όπως στη θάλασσα μπορούμε να κατεβούμε 50, 100, 200 μέτρα. Στο βάθος του ωκεανού μένει απρόσιτο”. Προσέξτε το αυτό!

 Έτσι και η πραγματικότητα γύρω μας, μολονότι έχουμε δημιουργήσει μια προχωρημένη τεχνολογία που μας εξαπατά όλους – ότι δηλαδή τα πράγματα είναι απλά, τα έχουμε ερμηνεύσει, τα έχουμε κατανοήσει, άρα πάμε τώρα βόλτα στην καφετέρια, δεν έχουμε να μάθουμε τίποτε άλλο. Αυτό είναι ένα ψέμα, είναι μια ψευδαίσθηση. Κι αυτό το ψέμα είναι επικίνδυνο ! Γιατί; Γιατί ο άνθρωπος με σβηστό το πνεύμα, με την άποψη ότι τα πράγματα τα έχει εξηγήσει και ότι είναι απλά, γίνεται ό,τι πιο επικίνδυνο και για τον εαυτό του και για τους άλλους. 

 Βλέπουμε σήμερα και ακούμε ότι πάνω στη γη τα δύο τρίτα περίπου του κόσμου ζουν σε συνθήκες υπανθρώπινες, πείνας, δίψας, πολέμου, φτώχειας, χωρίς αυτό να απασχολεί τους υπόλοιπους. Ακόμη και στις προοδευμένες χώρες πολλά εκατομμύρια ανθρώπων ζουν μέσα σε χαρτοκούτια ή κάτω από γέφυρες ή μέσα στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Και αυτό είναι ένα σημάδι για το πόσο λίγο έχουμε προοδεύσει ως άνθρωποι, ως ανθρώπινη κοινωνία και ως πνευματικά όντα. Ή πόσο λίγο κατανοούμε την αξία της ύπαρξης πέρα από εμάς ή και μέσα σε εμάς. Να πούμε όμως και το άλλο, ότι εμείς, οι σοφοί και πλούσιοι με επιστήμη και γνώση, βομβαρδίζουμε με πολύ εξελιγμένη τεχνολογία ανθρώπους, χώρες, λαούς και φονεύουμε χιλιάδες ή εκατομμύρια αμάχους για να τους τιθασεύσουμε.

 Ακόμη, εμείς οι επιστήμονες δουλεύουμε κι αφιερώνουμε όλη μας τη γνώση και τη διάνοια στο να κατασκευάζουμε αυτά τα όπλα πολυτελείας. Και είναι όπλα που φονεύουν το σώμα και όπλα που φονεύουν το πνεύμα, όπως η άσοφη τηλεόραση, το εμπόριο του λευκού θανάτου, η μουσική που διαλύει την σκέψη και την αίσθηση και άλλα πολλά. 

 Αυτά λοιπόν τα πράγματα ένας Φυσικός που έχει αρχίσει και εμβαθύνει λίγο στην Φυσική Επιστήμη, στη Φυσική Θεωρία, τα βλέπει ως τρέλα και ως παραλογισμούς και αναγκαστικά γίνεται επαναστάτης με μια βαθιά ανθρώπινη έννοια και όχι με μια ιδεολογική, πολιτική, επιφανειακή έννοια. Αυτό όμως είναι ένα πρώτο επίπεδο.

 Θα προσπαθήσω να σας δείξω και μερικά άλλα πράγματα που σχετίζονται με την Φυσική και τους Φυσικούς. Όταν ήμουν λίγο μικρότερος από εσάς, ζούσα σ’ ένα χωριό λίγο πιο κάτω από την Πάτρα όπου δεν είχαμε ούτε τηλεόραση, ούτε τόσα παιχνίδια ή ίντερνετ καφέ και ό,τι άλλο σπουδαίο έχετε τώρα εσείς. Καθόμουν λοιπόν τότε με τις ώρες και κοιτούσα το ποτάμι, τα πουλιά, τη φύση, όλο το φυσικό περιβάλλον και στιγμές – στιγμές αισθανόμουν ότι αυτό το πράγμα είναι ένα μυστήριο που δεν μπορούσε το μυαλό μου να διαχειριστεί και έμενα έκθαμβος και εκστασιασμένος. Και ιδιαίτερα μέχρι να πεθάνω, θα θυμάμαι το συγκλονιστικό άρωμα κάποιων λουλουδιών που έβγαιναν το χειμώνα, τα μανουσάκια. Νομίζω ότι αργότερα αποφάσισα να γίνω Φυσικός από το άρωμα αυτών των λουλουδιών. Διότι αισθανόμουν ότι όλος ο κόσμος είναι ένα εκπληκτικό πράγμα, γεμάτο με αυτό το άρωμα, ακόμη και στην οποιαδήποτε ταπεινή του μορφή. Μπορώ να σας πω ότι την Φυσική την αγάπησα, διότι ένοιωθα να ενδιαφέρεται για το μυστήριο που έβλεπα παντού και που με έλκυε με ανίκητη δύναμη. 

 Εάν μπορέσετε λίγο να ξεφύγετε από τη φυλακή που σας έχουμε βάλει σήμερα εμείς οι δάσκαλοί σας ή οι γονείς σας ή που εσείς οι ίδιοι έχετε βάλει τον εαυτό σας και μπορέσετε και δείτε μια αχτίδα φωτός, μια πέτρα, μια σταγόνα νερό, ένα σύννεφο, ένα ζώο, να δείτε έναν άλλο άνθρωπο, αν δείτε γύρω σας τον κόσμο, τότε θα αισθανθείτε ότι είστε μπροστά σε ένα γεγονός, σε μια πραγματικότητα, σε κάτι το οποίο σας συγκλονίζει και δεν σας αφήνει να ησυχάσετε! Σας αναγκάζει να βγείτε από την καθημερινότητά σας, να νοιώσετε ότι κάτι μεγάλο σας λείπει ή απουσιάζει και να γίνετε άρχοντες κατά το πνεύμα, να γίνετε ελεύθεροι! Και είναι σημαντικό αυτό: Το να είσαι δηλαδή ελεύθερος πολίτης σημαίνει ότι έχει ξυπνήσει μέσα σου μια απορία, μια δίψα, μια πείνα που δεν σε αφήνουν ήσυχο όσο ζεις πάνω σ’ αυτή τη γη!


 Η Φυσική Επιστήμη λοιπόν, είναι μια κατ’ εξοχήν επαναστατική επιστήμη, διότι προήλθε από την ανάγκη αυτή του ανθρώπου να γνωρίσει τι είναι αυτό που είναι απέναντί του: Τι είναι αυτό που βλέπω; Τι είναι αυτό που αγγίζω; Τι είναι αυτό που στέκεται απέναντί μου; 


 Σήμερα ένα μεγάλο θέμα που θέτει η Φυσική Θεωρία είναι η έννοια το παρατηρητή και η έννοια της συνείδησης. Προσέξτε το αυτό! Όλα τα άλλα τα κάνουμε και τα θεωρούμε σημαντικά επειδή έχουμε τη δυνατότητα να γνωρίζουμε τα πράγματα γύρω μας, να τα ονομάζουμε, να αισθανόμαστε τον εαυτό μας διαφορετικό από τα άλλα πράγματα και από τους άλλους ανθρώπους. Και από κει και πέρα αρχίζουμε και κάνουμε επιλογές: Θέλουμε να διασκεδάσουμε, θέλουμε να τρώμε καλό φαγητό, θέλουμε να ντυθούμε ωραία, να μας θαυμάζουν οι άλλοι άνθρωποι. Όλα όμως αυτά είναι ασήμαντα και μετά από το γεγονός ότι έχουμε πνεύμα και συνείδηση και αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουμε σε διάκριση με όλα τ’ άλλα πράγματα.

 Ίσως αυτό είναι ο μεγαλύτερος πλούτος που έχει ο άνθρωπος: Ο άνθρωπος είναι το μόνο ον μέσα στην ιστορία του Σύμπαντος, που μπορεί να γνωρίζει ότι υπάρχει τόσο αυτός όσο και ο κόσμος μέσα στον οποίο ζει. Το μόνο ον που μπορεί να απορεί και να διερωτάται για την ύπαρξη καθ’ εαυτή πέρα από αυτόν και μέσα σε αυτόν.

 Όλα τ’ άλλα όντα δεν έχουν συνείδηση ότι υπάρχουν, απλώς λειτουργούν. Τα ζώα έχουν και συναισθήματα και τα λουλούδια έχουν συναισθήματα κατά κάποιο τρόπο. Ο Αριστοτέλης μιλούσε για την ψυχή στα φυτά, για την ψυχή στα ζώα και μέσα στον άνθρωπο.

 Σήμερα κάνουν πειράματα με λουλούδια και βλέπουν ότι λουλούδια, τα οποία είναι σε περιβάλλον που ακούνε μουσική, που έχει βαθειά αρμονία, μελωδία και άλλα που είναι σε περιβάλλον που ακούνε αυτή τη σκληρή μουσική που ακούτε κι εσείς, πολύ ροκ και τα παρόμοια, τα μεν πρώτα αναπτύσσονται τα δε άλλα μένουν καχεκτικά. Ομοίως και με τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι, δηλαδή, οι οποίοι καλλιεργούν άγρια συναισθήματα μέσα τους επηρεάζουν αρνητικά την ανάπτυξη των φυτών και άλλοι οι οποίοι καλλιεργούν συναισθήματα συμπάθειας και αγάπης, τα φυτά το αντιλαμβάνονται και αναπτύσσονται διαφορετικά. Σήμερα κάνουν πειράματα με όλα αυτά τα φαινόμενα, μετρούν ηλεκτρομαγνητικά πεδία, όμως σίγουρα, δεν μπορούν να φτάσουν στο βάθος της ύπαρξης αυτών των φαινομένων. Μόνον ο άνθρωπος έχει τόσο ελεύθερο πνεύμα, τέτοια αυτοσυνειδησία που κανένα άλλο ον, πέραν του ανθρώπου δεν έχει. Γι’ αυτό ο άνθρωπος μπορεί να γίνεται ελεύθερα είτε καλός είτε κακός.

 Αυτό λοιπόν το πράγμα που είναι ο κόσμος, η Φυσική Θεωρία είναι η μόνη περιοχή της ανθρώπινης σκέψης που προσπαθεί να το κατανοήσει και να γνωρίσει την αλήθειά του. Και όσο το γνωρίζει τόσο νοιώθει το μυστήριο που περιέχεται παντού γύρω μας και μέσα μας. Βέβαια, η Φυσική Θεωρία, όπως το επεσήμανε κι ο Αινστάιν, πολύ λίγο μπορεί να μας αποκαλύψει την βαθύτερη ουσία και του ανθρώπου και των άλλων πραγμάτων και περιορίζεται μόνον στη γνώση των εξωτερικών ενεργειών τους. Γι’ αυτό η Φιλοσοφία θα είναι πάντοτε ο συνοδοιπόρος και ο σύντροφος της Επιστήμης, μολονότι πολλοί άνθρωποι σήμερα δεν το κατανοούν αυτό και θεωρούν ότι η Φιλοσοφία είναι άχρηστη και ξεπερασμένη. Σε αυτούς, όσους δηλαδή θεωρούσαν ότι μόνον η Επιστήμη έχει αξία, ο Χάιζενμπεργκ απαντούσε ότι ο Φυσικός που νομίζει ότι δεν χρειάζεται τη Φιλοσοφία, χρησιμοποιεί μια πολύ κακή φιλοσοφία.

 Θεωρώ ότι η Φυσική θα μπορούσε ν’ αλλάξει τον κόσμο, αν οι δάσκαλοι, εμείς κι εσείς πραγματικά μπαίναμε στην περιοχή της Φυσικής Θεωρίας. Είναι η πιο σιωπηλή και η πιο μεγάλη επανάσταση για να γίνει ο κόσμος αν θέλετε πιο ελεύθερος, πιο όμορφος, πιο καλός. Ιδίως όταν η γνώση της Φυσικής Θεωρίας συνοδευθεί και ξυπνήσει μέσα στον άνθρωπο τη δύναμη της Τέχνης, της Ποίησης, της Φιλοσοφίας, της Θεολογίας και γενικότερα, ξυπνήσει τον έρωτα για την αλήθεια.

 Η Τεχνολογία και η δύναμη που της δίνει η Φυσική είναι κάτι πιο λίγο, είναι σαν τα σκουπίδια που μένουν από μια εορτή. Για φανταστείτε: Είμαστε κάπου, γιορτάζουμε και μετά φεύγουμε και κάποιος έρχεται εκεί και βλέπει σκουπίδια, πιάτα άδεια. Αυτό είναι η Τεχνολογία σε σχέση με τη Φυσική Θεωρία. Πόσο μπορείς να καταλάβεις αυτοί που εόρτασαν, τι έζησαν, από αυτό που βλέπεις σ’ έναν άδειο χώρο που είναι μερικά άδεια πιάτα;

 Η Τεχνολογία είναι πολύ λίγο πράγμα, όσο σπουδαίο κι αν είναι. Είναι ένα δώρο και η Τεχνολογία αλλά είναι ένα δώρο που στο τέλος μπορεί να είναι καταστροφικό, αν δεν κρατήσουμε όλη την αλήθεια της Φυσικής Θεωρίας. Είναι επικίνδυνο τότε αυτό. Είναι σαν να έχεις τα ρούχα και να μην έχεις το σώμα. Η μητέρα σας δεν αρκείται να της πάμε τα ρούχα σας, από εσάς. Θέλει εσάς! Έτσι και η Τεχνολογία δεν αρκεί, όσο ικανή και αν είναι, όπως δεν αρκούν τα ρούχα χωρίς το σώμα.

 Έτσι λοιπόν, ο Φυσικός αντιλαμβάνεται ότι η Φυσική Θεωρία είναι κάτι πολύ μεγάλο, όχι για τα αποτελέσματά της αλλά γιατί θέτει τον άνθρωπο μπροστά στο συγκλονιστικότερο γεγονός, που μπορεί να τεθεί ο άνθρωπος! Είναι η απορία για το είναι! Λέει ο Αριστοτέλης, “Αεί απορούμενον και αεί ζητούμενον τι εστί το ον”, δηλαδή θα είναι πάντα απορία και πάντα θα θέλει ο άνθρωπος να μάθει “Τι είναι το είναι”. Τι είναι αυτό που υπάρχει;! Προσέξτε! Μια πέτρα να δείτε ή μια σταγόνα νερό ή μια αχτίδα φωτός, αν έχει ξυπνήσει το πνεύμα μέσα σας θα ταξιδέψετε πολύ μακριά, θα φθάσετε πολύ μακριά. Τον ίδιο τον Θεό να σας φέρουν δίπλα σας, αν το πνεύμα σας είναι νεκρό θα νεκρώσει και τον Θεό. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί αχρηστεύουμε τη Φυσική. Πόσο άσχημα διδάσκουμε τη Φυσική και χάνουμε την έκπληξη, τον θαυμασμό, την απορία.

 Γιατί σήμερα οι άνθρωποι δεν μπορούν να ερωτευτούν βαθειά ο ένας τον άλλον; Οι γυναίκες τους άνδρες; Οι άνδρες τις γυναίκες; Οι δάσκαλοι τα παιδιά; Τα παιδιά τους γονείς; Γιατί είναι νεκρό το πνεύμα τους. Γιατί δεν μπορούμε να δούμε αυτό που είναι απέναντί μας. Βαθύτερα, δεν μπορείς να γίνεις μεγάλος φυσικός εάν δεν έχει ξυπνήσει μέσα σου το πνεύμα σ’ αυτή την απορία, σε αυτό το θαύμα που είναι ο κόσμος. Θα έλεγα ότι για να αισθανθείς την ομορφιά της Φυσικής Θεωρίας, θα πρέπει να αγαπάς το καλό. Δείτε στα ελληνικά το καλό και το κάλλος. Είναι η ίδια λέξη.

 Ξέρετε τι σημαίνει να γίνεις Φυσικός; Να ξενυχτάς μέρα – νύχτα και μέχρι να πεθάνεις, για να φθάσεις στην αλήθεια. Ο Αϊνστάιν στο τέλος του μέσα στο νοσοκομείο και μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του πριν ξεψυχήσει, είχε τα χαρτιά του κι έγραφε εξισώσεις και προσπαθούσε να πετύχει την ενοποιημένη θεωρία πεδίου. Τέτοιο έρωτα είχε για την αλήθεια που κρύβει ο κόσμος. 

 Ο μεγάλος φυσικός ερωτεύεται την αλήθεια του κόσμου, είναι ασκητής του πνεύματος. Η ομορφιά που αντιλαμβάνεται γύρω του, μέσα στα όντα, που προσπαθεί να την περιγράψει με σύμβολα μαθηματικά, με εξισώσεις, με θεωρίες, είναι η ωραιότερη εργασία που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος. Όταν ο άνθρωπος φτάσει σ’ αυτή την εμπειρία της ομορφιάς δεν έχει ανάγκη ούτε τα χρήματα ούτε και την εξωτερική ευχαρίστηση.

 Καταλαβαίνει ότι είναι πολύ λίγο πράγμα αυτό που οι άνθρωποι θεωρούν ευτυχία γύρω τους. Γι αυτό και οι άνθρωποι θέλουν να καταναλώνουν πάρα πολύ για να χαρούν και συγχρόνως είναι αδιάφοροι για τους άλλους ανθρώπους. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν νερό να πιούνε, φαγητό να φάνε, παιδιά σαν κι εσάς ζουν σε άθλιες συνθήκες, κι εμείς καταναλώνουμε τόσα που μόνο απ’ τα σκουπίδια μας θα μπορούσαν να φάνε χιλιάδες άνθρωποι. Γιατί; Γιατί ακριβώς δεν έχει ξυπνήσει το πνεύμα μας σ’ αυτή την περιοχή της απορίας!

 Απ’ την άλλη μεριά η Φυσική Θεωρία ξεκίνησε ως επιστημονική γνώση πριν 3-4 αιώνες, μετά την Αναγέννηση και το Διαφωτισμό. Λένε ότι είναι το μεγάλο θαύμα του δυτικού πολιτισμού, του δυτικού ανθρώπου. Όμως όλοι γνωρίζουν ότι την βάση της Φυσικής, όπως και τόσα άλλα, την έφτιαξαν οι Έλληνες. Βέβαια, αν δείτε το διαδίκτυο αυτόν τον καιρό γίνεται μια μεγάλη κουβέντα ότι εμείς εδώ δεν έχουμε σχέση με την Ελλάδα, δεν είμαστε Έλληνες, δεν έχουμε καμία σχέση με τους Έλληνες. Ακριβώς επειδή ο δυτικός άνθρωπος τους τελευταίους 3-4 αιώνες δημιούργησε μια μεγάλη επανάσταση στο χώρο της Επιστήμης και της Τεχνολογίας, θεωρεί ότι αυτός είναι ο μόνος άξιος. Εμείς οι άλλοι είμαστε τίποτα μπροστά σε αυτό.

 Όμως τα θεμέλια για να αναπτυχθεί η Επιστήμη σαφώς έχουν τεθεί ακόμη απ’ τον Όμηρο. Ξέρετε με πόσο λάθος τρόπο διδάσκουν οι φιλόλογοι, οι φυσικοί, οι μαθηματικοί αυτά που σας διδάσκουνε ; Αν διαβάσετε στον Όμηρο την περιγραφή της ασπίδας του Αχιλλέα και δείτε από ένα σημείο και πέρα, εκεί όπου ο Ήφαιστος κατασκευάζει την ασπίδα, αρχίζει η περιγραφή να γίνεται φιλοσοφία για τον κόσμο και τη ζωή. Αυτό καθιστά τον Όμηρο ως τον πρώτο μεγάλο δάσκαλο της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης, αφού ο Όμηρος εκεί ανοίγει τη συζήτηση για τη δημιουργία του κόσμου και την κοσμολογία.

 Έτσι αρχίζει ο δρόμος για όλη τη γνώση και την κατανόηση του σύμπαντος και του κόσμου. Εδώ, δεν μπορώ να μην σας πω κάτι που σκέπτομαι όταν συζητώ αυτά τα πράγματα. Ότι δηλαδή, η ασπίδα του Αχιλλέα συμβολίζει τον πνευματικό πόλεμο του ανθρώπου για να φτάσει στην αλήθεια και να σώσει τον κόσμο από την αμορφία και τον αφανισμό. Δηλαδή η ασπίδα, δεν είναι άλλο από το πνεύμα του ανθρώπου που αγωνίζεται να φτάσει στην αλήθεια και έτσι να σώσει τον κόσμο από την ανυπαρξία και το μη ον.

 Έτσι, από τον Όμηρο ξεκινάει αυτή η ελληνική επανάσταση για την γνώση και την αλήθεια και που θα συνεχισθεί σε άλλους τόπους, όπως στην Ιωνία, την Κάτω Ιταλία, την Αθήνα, την Αλεξάνδρεια, Αντιόχεια, την Κωνσταντινούπολη και αλλού.

 Εδώ λοιπόν, αρχίζει το ξύπνημα του πνεύματος. Δηλαδή η ανάγκη του ανθρώπου να γνωρίσει τι είναι αυτός ο κόσμος μέσα στον οποίο βρέθηκε και είναι ο ίδιος ο άνθρωπος! Αυτή είναι η υπέρτατη ανάγκη του ανθρώπου! Κι αυτό δημιουργεί επιστήμες, δημιουργεί τέχνες, δημιουργεί μεγάλα έργα, δημιουργεί εμπνευσμένους ανθρώπους. Κι αν θέλετε κι εσείς να γίνετε εμπνευσμένοι άνθρωποι και να μην μείνετε δούλοι, ειλικρινά σας λέω, πιστέψτε με, αγαπήστε τη γνώση, την ομορφιά, την καλοσύνη και την αλήθεια, όπως δήλωνε συχνά και ο Αϊνστάιν, ότι δεν τον ενδιέφεραν η δόξα, τα χρήματα, η εξουσία και οι ηδονές, αλλά αυτό που έλκυε πάντοτε ήταν η ομορφιά, η καλοσύνη και η αλήθεια.

 Κάποτε θα θυμάστε αυτά που σας λέω τώρα, έτσι που σας τα περιγράφω εδώ. Διότι τώρα έχετε την ευχέρεια του νέου ανθρώπου, την ευχέρεια των γονιών σας, την ευχέρεια του χρόνου! Ο νέος άνθρωπος αισθάνεται ότι ο χρόνος είναι άπειρος, ποτέ δεν θα πεθάνει, ότι δεν θα τελειώσει ποτέ ο χρόνος κι αυτό του δημιουργεί πολλές φορές και μια αίσθηση που φτάνει και μέχρι την ύβρη, την αλαζονεία, αλλά πιστέψτε με σε 10 χρόνια όλα αυτά θα ’χουνε τελειώσει. Το βλέπω γύρω μου. Βλέπω φοιτητές μου στο πρώτο έτος να λάμπει το πρόσωπο τους και μετά από 5-6 χρόνια να έχει αρχίσει να μαραίνεται. Γιατί; Γιατί να μην είστε διαρκώς, μέχρι να πεθάνετε, όπως είστε τώρα; Δηλαδή μέχρι που δεν θα πεθάνετε ποτέ, γιατί αν μείνετε όπως είστε τώρα δεν θα πεθάνετε!

 Και παρεμπιπτόντως, θα σας πω και κάτι: Η Φυσική Θεωρία σήμερα κάνει μια επανάσταση και σε επίπεδο γνωσιολογίας, δηλαδή μας δείχνει ότι τελικώς δεν υπάρχουν όρια και δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να δεσμεύσει το ανθρώπινο πνεύμα να πάει εκεί που μπορεί να πάει.

 Λέει ο Φεγιεράμπεντ, ένας μεγάλος σύγχρονος φυσικός και φιλόσοφος της επιστήμης αμυνόμενος απέναντι στους επιστημονιστές, ότι η γνώση δεν περιορίζεται μόνο στην επιστήμη.

 Τι είναι οι επιστημονιστές; Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν εγκλωβιστεί στη λατρεία της επιστήμης, την έχουν μετατρέψει σε θρησκεία και έτσι καλουπώνουν μια νοοτροπία ανθρώπου, ο οποίος γίνεται αρκετά στεγνός.

 Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι το “τώρα” είναι μια εμπειρία που μπορεί να έχει ο άνθρωπος είτε ο επιστήμονας είτε ο απλός άνθρωπος και αυτό το τώρα δεν χωράει σε καμία Φυσική Θεωρία, σε καμία επιστημονική γνώση! 

 Όταν ένας Αϊνστάιν, που είναι ο άνθρωπος που αλλάζει όλη τη γνώση που έχουμε στον 20ο αιώνα λέει αυτό το πράγμα, καταλαβαίνετε, εμείς οι επιστημονιστές, που θεωρούμε ότι τα μοντέλα που συλλαμβάνει το μυαλό μας και τα οποία μας βοηθούν να προβλέψουμε ή να κατασκευάσουμε καινούρια φαινόμενα ότι αυτά τα μοντέλα εξαντλούν την πραγματικότητα και ταυτίζονται με αυτήν, πόσο ανόητο είναι να πιστεύουμε κάτι τέτοιο.

 Προσέξτε το αυτό: Ο Αϊνστάιν έρχεται και λέει ότι από ένα σημείο και πέρα υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν χωράει στην επιστήμη. Είναι η εμπειρία του τώρα και του μυστηρίου. Γιατί; Διότι η εμπειρία του τώρα και της στιγμής μας φέρνει σε συνάφεια με το γεγονός της παρατήρησης και της γνώσης της πραγματικότητας. Και σε αυτή τη συνάφεια γεννιέται η εμπειρία του μυστηρίου και η εμπειρία του πνεύματος. Η στιγμή της παρατήρησης είναι κάτι που ξεπερνά την επιστήμη, μολονότι γεννά την επιστήμη. Εδώ σμίγει ο χρόνος με την αιωνιότητα και ο άνθρωπος βιώνει μια συγκλονιστική εμπειρία που συνήθως μας ξεπερνά με ασύλληπτη ταχύτητα. Εδώ θα έπρεπε να μπορούμε να στεκόμαστε ως δάσκαλοι και ως μαθητές, για να αξιοποιούμε πραγματικά το μάθημα της Φυσικής. Αυτό όμως, σημαίνει ότι έχουμε αποκτήσει μια μεγάλη σοφία και πνευματική δύναμη που συνήθως δεν την έχουμε. Γι’ αυτό κι εσείς στα σχολεία σας βαριέστε το μάθημα και αισθάνεστε σαν σε φυλακή, ενώ θα μπορούσατε εσείς και οι δάσκαλοί σας μέσα από το μάθημα να περνάτε σε μια απερίγραπτη εορτή, όπως θα ’πρεπε να ’ναι το σχολείο.

 Αν θέλετε, μπορείτε να νιώσετε αυτά τα πράγματα μένοντας στη σιωπή και κοιτώντας γύρω σας και μέσα σας. Έτσι, θα κατανοήσετε πόσο μεγάλο πράγμα είναι η Φυσική Θεωρία αλλά και πόσο λίγο είναι μπροστά στο άπειρο της γνώσης. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε και την ποίηση, την φιλοσοφία, την θεολογία, εάν θέλετε ακόμη και την προσευχή, ως δυνάμεις που καθιστούν το ανθρώπινο πνεύμα ικανό να ταξιδεύει με άπειρη ταχύτητα και να γίνεται ελεύθερο, δημιουργικό και να πράττει το καλό.




Γεώργιος Π. Παύλος
Αναπληρωτής Kαθηγητής
Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
Τομέας Τηλεπικοινωνιών και Διαστημικής




Out of the seething cauldron of my woes, 
Where sweets and salt and bitterness I flung; 
Where charmed music gathered from my tongue, 
And where I chained strange archipelagoes 
Of fallen stars; where fiery passion flows 
A curious bitumen; where among 
The glowing medley moved the tune unsung 
Of perfect love: thence grew the Mystic Rose. 

Its myriad petals of divided light; 
Its leaves of the most radiant emerald; 
Its heart of fire like rubies. At the sight 
I lifted up my heart to God and called: 
How shall I pluck this dream of my desire? 
And lo! there shaped itself the Cross of Fire!


 Aleister Crowley 
Καλωσήρθατε στο astroblogic

Popular Post

Ιστολoγια που διαβαζω

Follow by Email

Αρχειοθηκη

Blogger templates

- Copyright © Astroblogic -- Powered by Blogger - -